Doğan Hocam'ın bağlantısını verdiği sayfadaki ilk ispatı biraz parçalayarak ve biraz da açarak yazmaya çalışacağım.
---
Diyelim D sonlu bir bölüm halkası ve Z de onun merkezi olsun. Bu durumda Z bir cisim ve D, Z üzerinde bir vektör uzayı olur. Z'nin q adet elemanı olduğunu varsayalım. Bu durumda D'nin qn tane elemanı olur, buradaki n sayısı, D'nin Z üzerindeki boyutu.
0 hariç, D'nin içindeki tüm elemanlar tersinir, o halde |D×|=qn−1. D'den aldığımız bir a elemanının merkezleyicisini (centralizer) C(a) ile gösterelim. Açık ki C(a) da, Z üzerinde bir vektör uzayı ve bu yüzden qd tane elemanı var, buradaki d sayısı, n'den küçük bir pozitif tamsayı tabii ki. Ek olarak |C(a)×|=qd−1. Diğer taraftan C(a)× grubu, D× grubunun bir alt grubu. Lagrange Teoremi gereği qd−1|qn−1 olmalı. Kolayca gösterilebilir ki aslında d|n.
D× grubunun merkezi Z× olduğundan, sınıf denklemi bize |D×|=|Z×|+∑a∉Z|D×||C(a)|, diğer bir deyişle qn−1=q−1+∑d|n & d<nqn−1qd−1 olduğunu söyler. Biliyoruz ki, Φn(q) polinomu eşitliğinin sağ tarafındaki toplam sembolünün içindeki her şeyi ve qn−1 ifadesini böler. Bu durumda q−1 ifadesini de bölmeli.
Şimdi velev ki n>1 olsun. α, birin herhangi bir n-inci ilkel kökü olmak üzere, ‖q−α‖>‖q−1‖ ifadesinin sağlandığı kolayca görülebilir. Ama bu durumda, Φn(q)=∏(q−α)>q−1 ifadesi elde edilir ki bu da Φn(q)'nun q−1'i bölmesiyle çelişir.
Demek ki n=1 olmalı. Yani D=Z, yani D'nin içindeki tüm elemanlar değişmeli, yani D bir cisim.
---
Bu güzel soru ve bağlantı için teşekkürler. O geometrik sonucu heyecanla bekliyorum.