f(x)=ax3+bx2+cx+d olsun. Dönüm noktasının apsisini f″(x)=6ax+2b=0⇒x=−b3a olarak bulduk. f(x) fonksiyonunun simetri merkezi M(−a3b,f(−a3b)) noktası olduğuna göre f(x−a3b)+f(−x−a3b)=2f(−a3b) diyebiliriz. İşin asıl karmaşık kısmı burada çünkü biraz(!) işlemli.
f(x−a3b)=a(x3−3x2a3b+3x(a3b)2−(a3b)3)+b(x2−2xa3b+(a3b)2)+c(x−a3b)+df(x−a3b)=−a(x3+3x2a3b+3x(a3b)2+(a3b)3)+b(x2+2xa3b+(a3b)2)−c(x+a3b)+df(x−a3b)+f(−x−a3b)=4b29a2−2cb3a+2d
bulduk, son bulduğumuz bir kenarda dursun, lazım olacak. Şimdi gelelim eşitliğin karşı tarafına.
2f(−a3b)=a(−a3b)3+b(−a3b)2+c(−a3b)+d
=4b29a2−2cb3a+2d bulduk, en başta "f(x) fonksiyonunun simetri merkezi M(−a3b,f(−a3b)) noktası olduğuna göre f(x−a3b)+f(−x−a3b)=2f(−a3b) diyebiliriz." demiştik ve bunun da sağlandığını gördük. O halde gönül rahatlığıyla "Üçüncü dereceden bir polinom fonksiyonunun simetri merkezi dönüm noktasıdır." diyebiliriz.